Aanbod

Elk traject start met een intake. Bij minderjarigen vindt deze plaats met minstens één van beide ouders. Tijdens dit gesprek brengen we de hulpvraag in kaart en bekijken we samen welke vorm de begeleiding het best kan aannemen. Dat kan gaan om individuele gesprekken, ouder- of contextgesprekken, of overleg met school en andere betrokken hulpverleners.

De begeleiding wordt afgestemd op de hulpvraag, de leeftijd en het tempo van het kind, de jongere of jongvolwassene. We staan niet alleen stil bij wat moeilijk loopt, maar ook bij aanwezige krachten, mogelijkheden en hulpbronnen. Van daaruit bepalen we samen een richting en formuleren we een veranderwens die betekenisvol en haalbaar voelt.

We werken stap voor stap, met aandacht voor motivatie en voor wat op dat moment mogelijk is. Zo blijft het traject afgestemd op wat nodig is en kan er onderweg worden bijgestuurd wanneer de situatie verandert.

Psycho-educatie helpt om beter te begrijpen wat er speelt. Op een heldere en toegankelijke manier geef ik uitleg over thema’s die bij de cliënt naar voren komen, zoals angst, stress of andere klachten en processen.

Door samen stil te staan bij wat iemand ervaart en waarom bepaalde reacties kunnen ontstaan, krijgen kinderen, jongeren en jongvolwassenen meer inzicht in zichzelf. Bij kinderen en jongeren kan deze uitleg ook ouders helpen om beter te begrijpen wat hun kind doormaakt en hoe zij hier thuis op kunnen aansluiten.

Kinderen en jongeren groeien op binnen een bredere context van gezin, school en andere belangrijke relaties. Wat daar gebeurt, kan mee invloed hebben op hoe een kind zich voelt en functioneert. Daarom kunnen ouder- en contextgesprekken een waardevol onderdeel zijn van de begeleiding.

Afhankelijk van de leeftijd brengen we zowel de beleving en hulpvraag van het kind of de jongere als de zorgen en vragen van ouders in kaart. Vooral bij jonge kinderen is de informatie van ouders erg waardevol om beter te begrijpen wat er thuis en in andere situaties gebeurt, wat het kind nodig heeft en hoe de omgeving daarbij kan aansluiten. Bij oudere kinderen en jongeren verschuift de focus steeds meer naar hun eigen verhaal en wordt ouderbetrokkenheid afgestemd op leeftijd, noden en beroepsgeheim.

Tijdens het traject kunnen korte check-ins helpen om zicht te krijgen op hoe de voorbije periode verlopen is. Daarnaast kunnen na een aantal sessies uitgebreidere afstemmingsgesprekken plaatsvinden over de begeleiding, wat er wordt opgemerkt en hoe thuis verder ondersteund kan worden wat in therapie aan bod komt. Ook overleg met school of andere betrokkenen kan, wanneer dit helpend en gewenst is, een plaats krijgen.

Bij gescheiden ouders, co-ouderschap, pleegzorg, nieuw samengestelde gezinnen of andere gezinsvormen bekijken we samen hoe een zo gedragen mogelijke afstemming rond het kind kan ontstaan. Ouder- en contextgesprekken vertrekken steeds vanuit de noden van het kind of de jongere. Ik bied daarom geen afzonderlijke individuele therapietrajecten voor ouders aan.

Wanneer dit gewenst en helpend is binnen de begeleiding, kan er afgestemd worden met andere betrokkenen, zoals de school, het CLB, de huisarts, een partner of andere hulpverleners. Dit gebeurt steeds in overleg met het kind, de jongere of jongvolwassene en met respect voor het beroepsgeheim.

Samen bekijken we welke informatie relevant en zinvol is om te delen. Zo ontstaat ruimte voor dialoog en kunnen verschillende betrokkenen beter op elkaar afstemmen. Op die manier werken we zo gedragen mogelijk samen rond wat het kind, de jongere of jongvolwassene nodig heeft.

Online begeleiding is mogelijk wanneer dit past bij de hulpvraag en de situatie van het kind, de jongere of jongvolwassene. Dit kan bijvoorbeeld handig zijn wanneer naar de praktijk komen moeilijk is, bij studies of werk op verplaatsing, of wanneer online gesprekken goed aansluiten bij wat iemand nodig heeft.

Tijdens de intake bekijken we samen of online begeleiding passend is en welke vorm het best aansluit. Zo kan een traject volledig online verlopen, kunnen online en fysieke sessies worden afgewisseld of kan tijdelijk voor online begeleiding worden gekozen.

Binnen de praktijk is intelligentieonderzoek mogelijk met de SON-R of de WISC-V-NL. Welke test het meest geschikt is, hangt onder andere af van de leeftijd, de hulpvraag en het functioneren van het kind of de jongere. Het onderzoek helpt om het cognitief functioneren en het profiel van sterktes en moeilijkheden beter in kaart te brengen. Na afloop wordt steeds een schriftelijk verslag opgemaakt; dit maakt deel uit van het onderzoek en is inbegrepen in de prijs. Wie de resultaten uitgebreider wil bespreken, kan aanvullend een overlegmoment inplannen.

Wanneer er een vermoeden is van een verstandelijke beperking, volstaat een intelligentietest alleen niet. Ook het adaptief functioneren moet dan in kaart worden gebracht met een bijkomende vragenlijst, bijvoorbeeld ingevuld door ouders en/of een leerkracht. Hiervoor wordt een extra kost aangerekend.

Naast intelligentieonderzoek kunnen, wanneer dit zinvol is, ook gerichte vragenlijsten worden ingezet om bepaalde klachten of het dagelijks functioneren verder te verkennen. Vooraf bespreken we steeds de eventuele meerkost voor de vragenlijst, afname, verwerking en verslaggeving. Ook een gerichte klasobservatie kan mogelijk zijn. Daarbij bekijken we welk gedrag in de klascontext zichtbaar wordt. Zo’n observatie kan richting geven aan de begeleiding, helpen bij het formuleren van advies of duidelijk maken of verder onderzoek aangewezen is. Bij schoolobservaties wordt ook rekening gehouden met de afstand tot de praktijk.

Vragenlijsten en observaties zijn ondersteunende middelen binnen een begeleidingstraject. Ze vervangen geen uitgebreid diagnostisch onderzoek en leiden op zichzelf niet tot een classificerende diagnose. Wanneer bredere diagnostiek nodig is, bijvoorbeeld rond ASS, ADHD, leerstoornissen of complexere ontwikkelingsvragen, denk ik mee over een passende doorverwijzing.

Soms blijkt tijdens de begeleiding dat bijkomende of meer gespecialiseerde ondersteuning helpend kan zijn. Wanneer dat het geval is, denk ik mee na over een passende doorverwijzing, bijvoorbeeld voor verdere diagnostiek, opvoedingsondersteuning, crisishulp of andere gespecialiseerde zorg.

Een doorverwijzing betekent niet automatisch dat onze begeleiding stopt. We bekijken samen wat op dat moment nodig is en hoe verschillende vormen van ondersteuning zo goed mogelijk op elkaar kunnen aansluiten.